Woensdagavond, kwart over elf. De thermometer op de kamer van Lotte wees 29 graden aan, en zij lag boven op haar dekbed met haar knuffel aan het voeteneind. ‘Mama, zelfs mijn kussen is warm.’ Die nacht sliep ze beneden.
Ons huis heeft geen airco. De kamers van Daan en Lotte liggen aan de achterkant, op het zuiden, met nog het oude dubbele glas uit de jaren negentig. Het dak is in 2020 geïsoleerd, maar de zon staat de hele middag vol op de achtergevel. Dit is wat we deden om de hittegolf van vorige week door te komen.
Overdag: de warmte buiten houden
Het meeste effect heeft voorkomen dat de zon binnenkomt. Zonwering aan de buitenkant werkt veel beter dan iets aan de binnenkant, want dan wordt het glas niet eens warm. Wij hebben achter geen screens of zonnescherm. Dat staat op een lijstje, maar niet bovenaan. Dus deden we het met wat we hadden:
- Om negen uur ’s ochtends gaan aan de zuidkant alle gordijnen dicht, ook beneden in de keuken. Het voelt als een grot, maar het scheelt.
- Ramen en deuren blijven dicht zodra het buiten warmer is dan binnen. Dat gaat tegen elk gevoel in, want je wilt juist lucht.
- Gerard van hiernaast gaf ons een tip: een reddingsdeken met de zilveren kant naar buiten tegen het glas. Twee stuks voor een paar euro. Het zag eruit als een ruimtestation, maar op de kamer van Lotte scheelde het volgens de thermometer anderhalve graad.
- De oven bleef uit. We aten salades, brood en een keer iets uit de airfryer op het terras. Inductie geeft sowieso veel minder warmte af dan ons oude gasfornuis.
- Het luik van de vlizotrap bleef dicht. Op zolder werd het 35 graden, en die warmte wil je niet op de overloop.
’s Nachts: de koelte binnenhalen
Zodra het buiten koeler is dan binnen, gaat alles open. Bij ons was dat pas rond elf uur ’s avonds. Doordat de doorzonkamer van voor naar achter loopt, trekt de lucht dwars door het huis als de ramen aan beide kanten openstaan. Boven zetten we alle slaapkamerramen open, ook die van ons aan de voorkant, zodat het daar ook gaat doortrekken. Na de eerste nacht vol muggen kocht ik voor het raam van Lotte een klemhor van € 15.
Daarnaast draaide er een staande ventilator. Aan de meetstekker: 38 watt op stand twee. Een hele nacht kost dat 0,3 kWh, ongeveer acht cent. Daar hoef je niet voor wakker te liggen.
Kleine gewoontes die hielpen
Daan mocht ’s middags niet gamen. Niet uit principe, maar omdat zo’n spelcomputer met tv een klein kacheltje is. Voeten in een teiltje koud water, een washandje in de koelkast, en een kan water met ijsblokjes op tafel. Met alles bij elkaar zakte de temperatuur op de kinderkamers bij het slapengaan van 29 naar ongeveer 26 graden. Nog steeds warm, maar slaapbaar.
Na de derde nacht zat Jeroen op zijn telefoon naar mobiele airco’s te kijken. Ik snap het. Maar zo’n apparaat verbruikt al snel een kilowatt, moet met een slang door een raam dat op een kier blijft, en we hebben het misschien tien nachten per jaar nodig. We hebben afgesproken dat we het na de zomer opnieuw bekijken, samen met buitenzonwering. Die pakt het probleem bij de bron aan. Een airco haalt de warmte pas weg als hij al binnen is.
Vrijdag kwam het onweer. Lotte sliep weer boven, de reddingsdekens bleven ‘voor de zekerheid’ nog een week hangen. Ik heb dit allemaal opgeschreven, zodat we de volgende keer niet weer vanaf nul beginnen.
