Zondagmiddag zaten Lotte en ik een half uur op twee keukenstoelen naast het rommeligste stukje van onze tuin, met een schrift en een potlood. Gerard stak zijn hoofd over de schutting en vroeg of we iets kwijt waren. ‘Nee,’ zei Lotte, ‘we tellen hommels.’ Hij knikte alsof dat een heel normaal antwoord was.
Een hoek die zijn gang mocht gaan
Onze achtertuin is 9 meter diep en ligt op het zuiden. Tot vorig voorjaar stond achterin de trampoline, en daarna lag er een vaal rondje gras dat nooit meer echt mooi werd. In maart heb ik dat stuk van ongeveer twee bij drie meter opengekrabd en ingezaaid met een zakje inheemse wilde bloemen. De rest van het gras maaien we sinds dit voorjaar om de drie weken in plaats van elke week, en een stuk hoger.
Jeroen maakte van de restjes steigerhout van de moestuinbakken een bijenhotel: een blok met gaatjes van verschillende maten, en een vakje dat Lotte vulde met stukjes bamboe. Het hangt aan de achtergevel naast de keukendeur, op het zuiden, in de volle zon.
Ik geef toe: in april en mei leek die hoek op een braakliggend bouwterrein. Er kwam vooral gras en melde op, en een paar brandnetels die ik er toch maar uit heb getrokken. Pas half juni kwamen de klaprozen, daarna korenbloemen, kamille en margrieten. Van het kaasjeskruid op het zakje heb ik niets teruggezien.
Wat we telden
Op zondag 19 juli telden we een half uur lang alles wat op of boven de wilde hoek vloog of kroop. Daarna keken we tien minuten naar het gemaaide gras ernaast.
| Wat | Wilde hoek (30 min) | Gemaaid gras (10 min) |
|---|---|---|
| Hommels | 14 | 1 |
| Honingbijen | 9 | 0 |
| Zweefvliegen | 11 | 2 |
| Vlinders (koolwitje, dagpauwoog) | 4 | 0 |
| Lieveheersbeestjes | 6 | 0 |
| Sprinkhanen | 1 | 0 |
Wetenschappelijk is dit natuurlijk niets: verschillende tijden, één middag, en Lotte telde een hommel soms twee keer omdat hij ‘terugkwam’. Maar het verschil is zo groot dat ik het toch durf op te schrijven. Bij het bijenhotel zijn inmiddels zeven gaatjes dichtgemaakt met modder. Volgens wat ik las, zijn dat metselbijen die er hun eitjes in hebben gelegd.
Daan vond het allemaal matig, tot hij die sprinkhaan zag. Daar heeft hij tien minuten op zijn buik naar liggen kijken.
Wat de buren ervan vonden
Gerard vroeg in mei voorzichtig of ‘dat stuk nog gemaaid ging worden’. Toen de klaprozen bloeiden, vroeg hij of hij in het najaar wat zaad mocht hebben. Wil vindt de korenbloemen prachtig en heeft er een bosje van in een vaasje gezet. De kinderen van de buren aan de andere kant komen regelmatig kijken of er ‘een bij thuis is’ in het hotel.
Wat het ons verder brengt: minder maaien, dus minder werk voor Jeroen, en een hoek die in de droge weken van juli groen bleef terwijl het gras geel werd. Water geef ik alleen uit de regenton, en de wilde hoek heeft tot nu toe niets nodig gehad.
Volgend jaar wil ik de hoek een halve meter groter maken. Lotte wil een tweede bijenhotel, met een bordje erop. Ze heeft al een naam bedacht: Hotel Zoem.
