Het zand onder onze voortuin is geel. Dat wist ik pas toen Daan op zaterdag 22 maart de eerste tegel met een schop omhoog wipte en riep dat er ‘gewoon strand’ onder lag. ‘Veluwe,’ zei Gerard van hiernaast, die met zijn armen over elkaar bij het hek stond. ‘Daar groeit niks in.’
Waarom de tegels eruit moesten
Onze voortuin is ongeveer 12 m², en sinds we hier in 2016 kwamen wonen, lag hij helemaal vol tegels. Makkelijk, dachten we toen. Maar bij een flinke bui stond het water bij de voordeur en liep de rest over de stoep naar de put. Planten vingen er niets van op, want die waren er niet.
Eerlijk is eerlijk: voor de warmte in huis maakt het bij ons weinig uit. Onze voorkant ligt op het noorden, dus de tegels werden in de zomer nooit zo heet als die in de achtertuin. Het ging ons vooral om het water, en om iets groens om naar te kijken vanuit de woonkamer. Dat onze gemeente meedoet aan het NK Tegelwippen, gaf het laatste zetje.
Hoe we het aanpakten
We deden het in drie zaterdagen. Op 22 maart gingen de tegels eruit, op 29 maart kwamen de grond en het pad, en op 5 april hebben we geplant. Van de tegels lieten we een smal pad van het hek naar de voordeur liggen. De rest, ruim zestig tegels van 40 bij 40, zette ik op Marktplaats. Binnen een dag kwam een man uit Twello ze ophalen voor een terrasje bij zijn schuur. Drie heb ik achtergehouden, voor later.
Onder de tegels zat een laag zand met wat puin en oud worteldoek. Lotte zat er de hele middag met een schepje in en vond twee knikkers, een kwartje uit 1982 en een stuk of twintig stenen die ze ‘echt bijzonder’ vond. Die liggen nu op haar vensterbank. Wij hebben het zand losgewerkt en er tuinaarde en compost doorheen gemengd. De Veluwse grond is schraal, maar water zakt er goed in weg.
Naast het pad hebben we een plantvak iets lager gelegd, met grind en een paar grote stenen. Daar loopt het regenwater van het pad naartoe, en daar zakt het weg. De regenpijp van het voordak hebben we niet afgekoppeld. Dat was meer werk dan we nu wilden doen, en je moet eerst nagaan wat de gemeente daarover zegt.
Wat het kostte
| Wat | Kosten |
|---|---|
| Planten: een meerstammig krentenboompje, vaste planten, varens en bodembedekkers | € 135 |
| Tuinaarde en compost | € 45 |
| Grind | € 30 |
| Tegels | weggegeven |
| Totaal | € 210 |
Langs de gevel, waar bijna nooit zon komt, staan varens. Meer naar voren, waar het lichter is, lavendel, kattenkruid en ooievaarsbek.
De buren
Gerard bleef sceptisch. ‘Over een jaar staat het vol onkruid,’ zei hij, ‘en wie veegt dan de blaadjes?’ Maar de dag nadat we hadden geplant, stond Wil met een emmer stekjes uit haar eigen tuin bij de deur: ooievaarsbek en een paar pollen vrouwenmantel. Gerard droeg de emmer.
De kinderen van de buren aan de andere kant hebben geholpen met wormen zoeken, en hun ouders denken erover om de helft van hun voortuin ook open te maken.
Op dit moment ziet het er nog kaal uit: veel zand, kleine plantjes en een krentenboompje dat meer op een bos takken lijkt. Vraag me in de zomer maar eens hoe het eruitziet. Wat ik wel al weet: toen het vorige week een uur hard regende, stond er geen water bij de voordeur.
