Op dinsdag 10 februari om half negen lag er een man op zijn buik onder onze woonkamer. Ik had die dag vrij genomen en stond met een kop thee in de gang, boven het open kruipluik, en hoorde hem langzaam van de voorgevel richting de keuken schuiven. Af en toe klonk er gemompel. Ik heb maar niet gevraagd wat hij zei.
Eerst kijken of het kan
Onze kruipruimte is ongeveer 40 centimeter hoog. Dat is niet ruim, maar voor de meeste isolatiemethodes net genoeg. In december lag ik er zelf al eens half in met een zaklamp, via het luik onder de mat in de gang. Ik zag droog zand, oude waterleidingen, een kapotte emmer en een stuk tuinslang dat er vermoedelijk sinds 1978 ligt. Droog was het belangrijkste: in een natte kruipruimte moet je eerst iets aan het vocht doen.
We kozen voor isolatieschuim dat tegen de onderkant van de vloer wordt gespoten. De vloer is ongeveer 45 m² en de rekening kwam op € 1.440, zo'n € 32 per m². Daarbij zat ook isolatie om de waterleidingen, zodat die in een strenge winter niet bevriezen nu de kruipruimte kouder wordt.
De dag zelf
Er kwamen twee mannen. De een lag onder de vloer, de ander stond buiten bij het busje met de machine en een slang die door de voordeur en het kruipluik naar beneden liep. De gang moest leeg, dus de jassen lagen een ochtend op de trap. Om één uur waren ze klaar.
Er hing een scherpe lucht in huis, dus alle ramen gingen open. Toen de kinderen aan het eind van de middag thuiskwamen, was het grootste deel weg. De monteur liet zien dat de ventilatieroosters in de gevel vrij waren gebleven. Die moeten open blijven, want de kruipruimte moet kunnen blijven ademen. Het kruipluik kreeg aan de onderkant een isolatieplaat en rondom een tochtstrip.
Helemaal perfect werd het niet. In een hoek onder de keuken liepen de afvoerbuizen zo laag dat hij er niet bij kon. Daar is ongeveer 2 m² onbehandeld gebleven. Hij zei het zelf, zonder dat ik ernaar vroeg, en dat waardeerde ik meer dan een perfect verhaal.
Wat we merken
Het verschil voel je met blote voeten. Vroeger was het laminaat achter in de doorzonkamer, bij de keuken, op een winterochtend ijskoud. Begin maart leende ik bij de bibliotheek nog een keer de warmtecamera, net als in januari vorig jaar. Toen mat ik bij de keuken een vloer van 14 à 15 graden. Nu was het 17,5 tot 18 graden, bij dezelfde 19 graden op de thermostaat. Lotte tekent weer op de vloer bij de salontafel, en dat zegt eigenlijk genoeg.
Wat het aan gas scheelt, weet ik nog niet. Zes weken is te kort, en februari was koud. Ik verwacht ergens tussen de 60 en 100 m³ per jaar, maar dat zie ik pas na een volle winter.
Kosten en subsidie
Puur op geld is vloerisolatie bij ons geen klapper. Met zo'n 80 m³ minder gas per jaar duurt het zonder subsidie bijna veertien jaar voordat het is terugverdiend. Met subsidie gaat dat sneller. Omdat we in september al de spouwmuur lieten isoleren, is dit onze tweede maatregel, en eind februari heb ik voor beide samen ISDE aangevraagd. Op het besluit wacht ik nog. Er gelden eisen aan onder meer de isolatiewaarde en het aantal vierkante meters, en die veranderen weleens. Kijk daarom altijd zelf op de ISDE-pagina van RVO voordat je iets laat doen.
Ik deed dit eerlijk gezegd niet voor de terugverdientijd. Ik deed het omdat ik sinds 2016 elke winter met koude voeten aan de keukentafel heb gezeten. Die zijn nu weg. En de thermostaat staat nog gewoon op 19.
